Skylt er aš virša įkvaršanir sjįlfrįša manns um hvort greftra skuli lķk hans eša brenna.
Nś var mašur ósjįlfrįša er hann féll frį og tekur žį lögrįšamašur (lögrįšamenn) hans įkvöršun um žetta efni.
Nś er ekki vitaš um vilja lįtins manns sem sjįlfrįša var og įkveša žį eftirlifandi maki (sambśšarašili) og nišjar (kjörnišjar) hins lįtna hvort lķk skuli greftraš eša brennt.
Nś er žeim vandamönnum eigi til aš dreifa er greinir ķ 3. mgr. og taka foreldrar og systkin hins lįtna įkvaršanir ķ žessu efni og fer um žaš skv. 3. mgr. Ella er įkvöršunarvaldiš ķ höndum žeirra er nįkomnastir eru hinum lįtna. Skal ķ žvķ sambandi til žess litiš hjį hverjum hinn lįtni hefur dvalist og hver sjįi um śtförina.
Ef eigi er vitaš um afstöšu hins lįtna, sbr. 1. mgr., né žeirra er greinir ķ 3. og 4. mgr. mį lķkbrennsla fara fram, enda verši śtförin gerš į staš žar sem ašstaša er til lķkbrennslu, sbr. 7. gr.